2026 is begonnen - een jaar dat anders voelt dan de voorgaande. Niet omdat de uitdagingen kleiner zijn geworden, maar omdat het steeds duidelijker wordt dat we niet langer kunnen volstaan met praten over oplossingen. Dit moet het jaar worden waarin we écht in beweging komen. De circulaire economie wacht niet, en de plastic recyclingsector al helemaal niet.
De afgelopen jaren zijn er talloze analyses geschreven, visies gedeeld en taskforces opgericht. Nodig, zeker. Maar 2026 vraagt iets anders: actie. We moeten doorpakken, ondanks toenemende regeldruk, exportbeperkingen en nieuwe verplichtingen waar veel bedrijven tegenaan hikken. Regelgeving mag soms stroperig voelen, maar zonder duidelijke en handhaafbare regels ontstaat geen gelijk speelveld. En dat hebben we hard nodig om gerecyclede grondstoffen een eerlijke positie te geven tegenover primair materiaal.
Een positieve ontwikkeling is dat de nieuwe coalitie in het regeerakkoord grondstoffen expliciet heeft benoemd. Dat lijkt misschien klein, maar het is een belangrijke stap richting structureel grondstoffenbeleid. Het bevestigt dat gerecyclede materialen niet langer worden gezien als nicheproduct, maar als strategische pijler voor een toekomstbestendige maakindustrie. Dat geeft hoop én verantwoordelijkheid.
Binnen de recyclingsector hebben we de afgelopen jaren zeker niet stilgestaan. Innovaties in sortering, waslijnen, datagedreven procesoptimalisatie en verdere specialisatie leveren aantoonbaar betere recyclaatkwaliteit op. Schaalvergroting en ketensamenwerking helpen om efficiënter te produceren en sneller in te spelen op marktvraag. Maar de realiteit blijft: we zijn er nog niet. Niet qua volume, niet qua toepassing en niet qua marktvorming.
Daarom wordt 2026 een beslissend jaar. Producenten zullen recyclaat steeds vaker moeten omarmen als logische eerste keuze. Beleidsmakers moeten blijven inzetten op uitvoerbare, consistente regelgeving. Afnemers moeten verder kijken dan enkel de inkoopprijs. En als keten moeten we elkaar blijven opzoeken, kennis delen en langetermijnafspraken maken. Alleen dan ontstaat een volwassen markt voor circulaire grondstoffen.
Mijn oproep voor dit jaar is eenvoudig: wacht niet op perfectie. De ideale omstandigheden komen nooit. Wat wél komt, zijn wettelijke verplichtingen, veranderende marktvraag en toenemende maatschappelijke druk. Dat maakt nu precies het moment om verantwoordelijkheid te nemen.
Laten we 2026 markeren als het jaar waarin we de stap zetten van ambities naar uitvoering. Van plannen naar praktijk. Van praten naar doen. Want de circulaire economie komt er niet vanzelf: die maken we samen.